از سنین پایین به ما آموخته میشود که سیارههای منظومه شمسی موقعیت خود را تغییر میدهند درحالیکه بهدور یک ستاره مرکزی، یعنی خورشید، میچرخند. اما آیا خود خورشید در درون منظومه شمسی حرکت میکند؟ خب، بهطورکلی خورشید در کیهان اصلاً ثابت نیست. برای مثال، میدانیم که ستاره ما بهدور مرکز کهکشان راه شیری با سرعتهای خیرهکنندهای تا ۴۵۰٬۰۰۰ مایل در ساعت (۷۲۰٬۰۰۰ کیلومتر در ساعت) میچرخد و کل منظومه شمسی را همراه خود میکشاند[منبع]
خورشید — در واقع، کل منظومهٔ شمسی ما — به دور مرکز کهکشان راه شیری میچرخد. ما با سرعت متوسط ۸۲۸٬۰۰۰ کیلومتر بر ساعت در حرکت هستیم. اما حتی با این سرعت زیاد هم حدود ۲۳۰ میلیون سال طول میکشد تا یک بار بهطور کامل به دور کهکشان راه شیری بچرخیم.کهکشان راه شیری یک کهکشان مارپیچی است. ما معتقدیم که این کهکشان از یک برآمدگی مرکزی، ۴ بازوی اصلی و چندین قطعهٔ کوتاهترِ بازویی تشکیل شده است. خورشید (و البته بقیهٔ منظومهٔ شمسی ما) نزدیک بازوی جبار (اوریون) و بین دو بازوی اصلیِ پرسئوس و قوس (ساگیتر) قرار دارد. قطر کهکشان راه شیری حدود ۱۰۰٬۰۰۰ سال نوری است و خورشید در فاصلهای حدود ۲۸٬۰۰۰ سال نوری از مرکز کهکشانی قرار گرفته است. در پایین میتوانید تصویری از کهکشان راه شیری ببینید که نشان میدهد اگر کهکشان ما را «از روبهرو» نگاه کنیم چه شکلی خواهد داشت و از آن زاویه در چه جهتی میچرخد. همچنین جایگاه خورشید در نمای کلی کهکشان ما نشان داده شده است.
تصویری از اینکه کهکشان راه شیری در نمای روبهرو چگونه به نظر میرسد.
بازوهای مختلف کهکشان نامگذاری شدهاند و از بالا بهصورت ساعتگرد عبارتاند از: پرسئوس، اوریون، خورشید، ماکیان (قو/سیگنوس)، قنطورس و قوس (ساگیتر).
جالب است بدانید که مشاهدات اخیر اخترشناسان نشان میدهد که کهکشان راه شیری در واقع یک «کهکشان مارپیچی میلهای» است، نه صرفاً یک «کهکشان مارپیچی». این بدان معناست که بهجای یک برآمدگی کروی ساده از گاز و ستارگان در مرکز، یک «میلهٔ ستارهای» وجود دارد که از میان برآمدگی مرکزی عبور میکند. ممکن است چیزی شبیه به تصویر نشاندادهشده در پایین از کهکشان مارپیچی میلهای معروف به NGC 1073 به نظر برسد. با این حال، ما همچنان به همان شکل به دور مرکز میچرخیم.[منبع]
در سوره انبیا آیه ۳۳ خداوند متعال فرموده اند:
